|
طنابي را بوسيله ميله ي پرچم و حفاظهاي پنجره يا ميله ي هندبال يا بسكتبال و ... ثابت مي بنديم و به تعداد توپهاي موجود كه داريم به بچه ها مي دهيم ( مثلاً چهار توپ در چهار گروه)
از نفرات اول هر گروه خواسته مي شود به طور همزمان توپ را به بالاي طناب پرتاب كرده و بلافاصله به طرف ديگر طناب رفته و توپ پرتاب شده را دريافت كنند.
توپها را به نفرات بعدي بدهند و به آخر صف خود برگردند در اين فاصله بچه ها شعر ورزش خوبه كه در زير نوشته شده را با هم مي خوانند.
ورزش خوبه چه جورش نه بي نمك نه شورش
ورزش كنيم يه عالم يواش يواش و با هم
غصه خوبه يا شادي البته شادي شادي
شادي كجاست همين جا تو قلب ما بچه ها
دنيا داره تماشا به چشم ما بچه ها
هر طرفش يك رنگه واي كه چقدر قشنگه
به روي هم بخنديم راه غمو ببنديم
ضمناً نفري كه پرتاب صحيح را انجام داده به بچه ها معرفي شده و از او
مي خواهيم يك بار ديگر فعاليت قبل را تكرار كنند.
پس از اتمام بازي اول نفس گيري كرده بلافاصله دانش آموزان در چهار گروه مقابل هم بطوريكه دو گروه از دانش آموزان در آن طرف طناب مستقر شوند فاصله بين دو گروه 5/1 متر تعيين كرده از نفرات اول هر گروه خواسته مي شود تا با صداي سوت مربي توپ را از بالاي سر بدون برخورد به طناب براي نفر اول گروه مقابل پرتاب كند و سريع به آخر صف گروه مقابل برود. اينكار تا نفرات آخر هر گروه ادامه پيدا مي كند.
| 
